üşüme yüreğim!
mevsim hazan olsa da...
baharı düşün; hani mavi gökyüzünde
sonsuza kanat çırpan kelebekleri...
Üşürsen; batar gün, döner geceye
Yıl döner, aylar da… Bir bilmeceye
Yeşil döner, sarı… Sığmaz heceye
Umuda ihanet sesi karışır…
üşüme yüreğim;
nadasta ki toprağın
umut yüklü tohumunu düşün!
barışa ve dostluğa sürgün verecek tohumu...
Üşürsen; buzlanır damarı, çatlar
Yutar umutları fay geçen hatlar
Tohum ağlayınca, yoksulluk patlar
Hezeran toprağın âhı yarışır…
üşüme yüreğim;
yemyeşil ormanda çağıldayan
su sesini...
berrak akan pınarı
yeşiline su taşıyan bulutları
güneşin yedi rengi..
özgürlüğü ve
yaşamın diriliğini düşün!
düşün ve üşüme;
seni ısıtan budur..
Üşürsen; çekilir kumu, pınarın
Özgürlük türküsü duyulmaz yarın
Yedi renkli kemer sıkarsa karın
Çığlığa ilk koşan şeytan, barışır
üşüme…